Circus Analia

Mijn vrouw, mijn zoontje en ik kwamen de zaal binnen en gingen op de stoeltjes zitten. We zaten helemaal klaar voor circus Amalia. Ik ben geen fan van het circus. Voor mij is het ongeveer het meest angstaanjagende decor wat de mens kan verzinnen. Mannen in vreemde strakke pakken, clowns die altijd raar doen en de geur van stro van een paar hoogmoedige paarden. De levende hel op aarde als je realistisch bent. Ik was minder depressief omdat dit circus weinig van dit soort elementen had. Er waren zeker 50 circusartiesten die allemaal al klaar zaten op bankjes op de eerste rij.

Loog

Het was bijna 15.00u. Mijn zoontje zat naast me al te klagen wanneer we nou naar huis gingen. Ik wilde zeggen dat ik het begreep en dat we inderdaad weg gingen. Maar ik dacht dat mijn vrouw dat niet goed vond dus hield ik maar mond dicht en loog tegen hem dat circus hartstikke leuk is. Het was eindelijk 1500u.

Klagen

De presentator liep naar het midden van de zaal en zei: ‘Welkom allemaal bij Circus Amalia!’ Iedereen ging klappen. Gelukkig had mijn zoontje zijn koptelefoon op en bleef hij rustig klagen: ‘Papa, gaan we al naar huis?’
‘Kom op jongen, het is het circus, dat is heel leuk!’
De eerste act begon. Ongeveer tien artiesten gingen een hoepel over zichzelf heen gooien en ik zei tegen mijn vrouw: ‘Wat is dit voor circus?’
‘Stil effe, kijk gewoon.’
‘Ok, ik zal kijken.’

Wat een klote circus zeg

Na deze act van tien minuten kwam de volgende groep. Deze gingen allemaal op een grote bal staan onder begeleiding van een aantal lange circusartiesten.
‘Ja, zo kan ik het ook,’ zei ik tegen mijn vrouw. ‘Kijk dan, ze houden gewoon de handen vast als ze op die bal staan.’
‘Ah joh, ze doen toch hun best.’
‘Hun best? Wat een klote circus zeg.’
Mijn vrouw reageerde niet en keek vol verwachting naar de volgende act. Nu kwamen er zeker 20 artiesten het podium op. Dit keer hadden ze allemaal linten in hun handen waarmee ze gingen zwaaien.

Slechtste voorstelling ooit

‘Ik krijg een houten reet op die stoelen hier. Ze hadden het beter Circus Analia kunnen noemen. Wat een aanfluiting zeg. Ze doen helemaal geen moeilijke kunstjes. En iedereen zit ook gewoon te klappen na iedere act. En waar zijn die vreselijke paarden en een paar circusapen, die zijn er niet eens.’
‘Het is ook nooit goed bij jou, eindelijk eens een keer een niet angstaanjagend circus en meneertje zit weer te klagen.’
‘Ik vind dit gewoon de slechtste voorstelling ooit gegeven. Wat een ramp. Ik verveel me de tyfus hier.’

Koorddansen

Toen de volgende act acte de preseance ging maken wendde mijn vrouw zich naar mijn 6-jarige zoontje en vroeg:
‘Lieverd wil je echt niet proberen mee te doen, je had nog zo geoefend op het koorddansen.’
‘Ik wil niet, ik wil naar huis,’ zei mijn jongen.
‘Ik hoop dat die borrel wat is zoals aangegeven op de uitnodiging,’ zei ik na het laatste applaus.

Heineken

We liepen de zaal uit en kwamen in de borrelruimte. Ik keek de ruimte door en in de hoek stonden twee groene kratten. Ik was opgelucht. Eindelijk een lichtpunt. Ik liep richting de kratten en zag dat er geen bier in zat. Er stond ook helemaal geen Heineken op. Het waren twee groene kratten waar speelgoed in zat.

Deceptie

‘Wat een deceptie zeg,’ fluisterde ik in mijn vrouw haar oor.
‘Schat, jij verwacht ook veel te veel van een circus op een autistische kleuterschool. Die kinderen hebben allemaal heel erg hun best gedaan. Ik vond het alleen erg jammer dat die kleine van ons niet mee heeft gedaan.’
‘Tja, ik denk dat het toch te veel prikkels voor hem zijn. Laten we maar lekker naar huis gaan daar hebben ze wel Heineken klaar staan.’

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer