Bloedbad

Mijn hoofd bonkte toen mijn vrouw zei: ‘Je nest uit! Je zei toch dat we zondag gingen zwemmen met de kinderen? Nou, het is zondag!’
Ik mompelde: ‘Het is echt geen zondag.’ Ik kwam er snel achter dat het echt zondag was. De kinderen, bijna even oud en opgeteld negen jaar, achter in de auto gezet en mijn huisgenoot achter het stuur. Normaal gesproken had ik enorme stress doordat mijn vrouw het zicht en een gemoedstoestand heeft achter het stuur van een agressieve blonde mol. Maar mijn kater was te groot om weerstand te bieden.

Het was de lach van terugbetaling

Aangekomen bij het zwembad zei de bad receptioniste: ‘Dat is dan achttien euro. Jullie krijgen familiekorting.’ Ik dacht: Zo das niet veel voor een krap uurtje zwemmen. Paar tosti’s erbij en wat drinken en je zit zo op vier tientjes die je niet hebt kunnen inzetten in een online casino. ‘Heb je mijn zwembroek meegenomen?’ zei ik tegen mijn vrouw.
‘Ja hoor,’ zei ze en lachte erbij. Die lach herkende ik uit duizenden. Het was de lach van terugbetaling. Ik wist dat ik te lang in bed had gelegen en dat daar nu een straf voor kwam. Ik keek in mijn zwemtas en zag het al: Een krappe grijze huidkleurige Speedo. Ik had geen kracht om iets te laten merken en aanvaardde mijn lot.

Kruising van een pekinees en een schele vleermuis

Blauwbekkend gingen we snel met z’n allen het kinderbad in. Hier was het lekker warm. De kans dat het bad warm was door de verzameling van urine was groot. Het constante geschreeuw van allerlei soorten kinderen maakte de zondag ochtend nog beter. Na uitgespeeld te zijn in het kinderbad gingen we naar het grotere bad. In het water kwam ik mensen tegen die ik vaag ken. We groetten elkaar binnensmonds. We moeten wel want als je met kinderen bent, moet je elkaar groeten. Dezelfde regel geldt als je een hond uitlaat, dan moet je zelfs vreemde lui groeten ook al loop je met je schoonmoeders kruising van een pekinees en een schele vleermuis. Ik zie ook mannen blazen van vermoeidheid vlak voordat ze het water in gaan. Ik dacht: Zo die heeft ook een kater met z´n uitgewoonde kop. Die is ook zijn nest uitgehaald om te gaan zwemmen.

Dezelfde spillebeentjes en kippenborst

Na een half uur poedelen in het grote bad zei mijn oudste zoon: ‘Pappa ik wil samen van de glijbaan.’ Wij dus van de glijbaan.
‘Nog een keer! Nog een keer!’ Na acht keer boven te zijn geweest en nu helemaal bevroren te zijn, liepen we voor de negende keer de trap van de glijbaan op. De rij is nu langer. Ik voelde me net een kind, alleen groter en met nog steeds dezelfde spillebeentjes, kippenborst en een bol bierbuikje die nog meer benadrukt werd door de speedo. Voor mij op de trap stond nog een dertiger met een speedo aan. Deze man was zwaar behaard en ik voelde me nu echt misselijk worden. Een onheilspellend gevoel bekroop me. We waren eindelijk aan de beurt.

Glijbaanactie

Daar gingen we weer voor de volle acht seconden glijbaanactie. Zoals bij elke beurt bij het einde van de glijbaan hield ik mijn zoontje omhoog als we de glijbaan uitkwamen zodat hij niet in het water kletterde. Bij het neerkomen op de grond voelde ik dat ik bleef haken met mijn kleine teen. Het leek alsof er een mes ingestoken werd. Ik hield mijn zoon nog wel omhoog maar wist dat er iets helemaal verkeerd was. Ik voelde een scheur in mijn teen en schreeuwde van binnen van de pijn. Ik keek naar beneden en zag het badje snel helemaal rood worden. Mijn andere zoontje stond inmiddels met mijn huisgenote aan de kant te wachten.

Ik sta hier te overlijden

‘Mama, is dat tomatensoep met ballen?’
Ik kon nauwelijks nog bewegen en hield mijn been iets omhoog in het water, mijn oudste nog in mijn armen. Mijn huisgenote sprong het bad in en ging nog bijna koppie onder ook. Iets wat knap is te noemen in zulk ondiep water.
Mijn oudste zoon zei: ‘hey papa, kijk uit! Een haai!’
‘Nee joh, dat is je moeder,’ kreunde ik. Ze pakte hysterisch mijn oudste zoon uit het water alsof ze hem had gered van groot gevaar. Ik riep: ‘Wat doe jij nou? Ik sta hier te overlijden. Mijn teen ligt eraf!’

OB4S

De badmeester kwam nu aangesneld en begon hevig te ratelen: ‘Mevrouw, als u zo erg menstrueert, is het verstandig dat u niet meer gaat zwemmen. Er zijn tegenwoordig ook zwemmaandverbanden of OB4S. Kent u dat? OB for swimming. Die werken echt goed, kunt u gewoon vlak voor het zwemmen in brengen en geen centje pijn. Ze zijn er ook in allerlei kleuren en maten.’
‘Nee Lul! Mijn man zijn teen ligt eraf, hij is zoek!’ schreeuwde mijn vrouw.
‘Tja, waar zou die nou kunnen zijn,’ vertraagde de badmeester zijn stem.’
‘Heb je geen tenen detector,’ riep ik. ‘Dit moet toch vaste prik zijn hier, er ligt ergens in het bad een opstaand zwaard. Jullie verzamelen toch tenen? Rare tenenverzamelaar!’
‘Uh nee meneer, dit is eigenlijk de eerste keer.’

Duivels

Ik bleef maar kijken in het water of ik door het bloedbad heen mijn teen ergens kon zien. Ik gaf het op en klauterde op de kant.
‘Hey, ik zie je kleine teen,’ zei mijn vrouw. Hij zit in je Speedo! Kijk maar! Daar is ie, aan de voorkant!’
Ik keek naar mijn speedo en zag tot mijn grote verbazing dat mijn kleine teen er nog aan zat.
Eindelijk aangekomen in mijn Flodder woning hinkte ik naar de bank en deed mijn schoen uit. ‘Gaat het een beetje lieverd?’ zei mijn vrouw duivels sarcastisch.
‘Heb je een pleister voor me?’
‘Jazeker allerliefste, wil je een Batman of een Spiderman pleister?’

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer