Boemer

Elke dinsdag laat ik de hond van mijn oma Karin uit, zoals ook afgelopen dinsdag. En elke keer als ik bij haar ben, zegt ze met haar 1,40m en zielige oude stem: ‘Niet Boemer laten loslopen hè.’
‘Nee hoor omaatje, ik houd die hond stevig aan de lijn.’
Nou ja hond, een soort kortharige kleine hitsige bosmarmot, misschien één slag groter. Ik deed de hond zijn riem om en ging naar buiten.

We staken de weg over en liepen naar het grasveld toe. Ik dacht: Ah joh, kan geen kwaad en daarbij loop ik ontzettend voor lul met die bosmarmot. Boemer liep zo te vibreren aan het lijntje dat ik hem toch maar los maakte. Hij vloog over het grasveld, zijn tong raakte bijna de grond. Totdat hij opkeek en ineens rechtsomkeert maakte. Ik keek om en zag een hondslelijke kat wegschieten die net iets groter was dan Boemer. Boemer rende achter de kat aan de weg op en jahoor, daar kwam een autootje aan gereden, zo´n 45 KM per uur auto.

Cavia

Het karretje ging vol in de remmen maar ging al te snel en de hond rende zo onder de auto. Ik hoorde heel hard hoog gepiep en dacht: Nou da’s niet verkeerd, Boemer maakt tenminste nog geluid. De hond kwam eronder vandaan en nam een spurt weer het grasveld op. Ik rende achter hem aan en kreeg hem na een flinke achtervolging te pakken. De bejaarde vrouw van het karretje stond lijkwit naast haar auto en zei: ‘Oh wat vreselijk, uw cavia liep zo maar onder mijn auto, ik denk dat hij half onder een band is gekomen.’
‘Cavia? het is een Bengaalse gay terriër, daar zijn er maar tien van in de hele wereld! Weet je wat die kosten?’

Aap

Ik had Boemer in mijn armen en hij trilde van angst. Ik stapte in het invaliden autootje samen met de bejaarde vrouw en we reden met volle snelheid naar de dierenarts. Na onderzoek van de dierenarts viel het gelukkig mee, Boemer had er alleen een zeer pootje aan over gehouden. Teruggekomen bij oma liep ik de woonkamer in. Ze stond al in de gang en zei half in paniek: ‘Waarom ben je zo lang weg geweest?’
‘Ik was maar een half uurtje weg toch?’
‘Nee helemaal niet, je bent anderhalf uur weg geweest!’
‘Nou oma, volgens mij ben je het gevoel van tijd een beetje kwijt. Je bent tenslotte al 107, dan gaat dat besef toch een beetje weg.’
‘Ik ben 84, brutale aap!’
Ze ging verder met vragen stellen: ‘Waarom loopt Boemer mank? ’
‘Ja oma, hij begon ineens mank te lopen, daarom duurde het misschien ietsje langer.’
‘Je liegt! Je jokt! Die hond heeft losgelopen! Heeft ie een ongeluk gehad?’ schreeuwde ze.

Daar hoor ik je niet over!

‘Ok, ik zal de waarheid vertellen oma. Hij begon ineens mank te lopen. Het schijnt dat dat bij Bengaalse gay terriërs normaal is. Dat doen ze allemaal op een bepaald punt in hun leven. Ik ben naar de dierenarts gegaan en hij zei hetzelfde.
Hij zei letterlijk: ‘Ja joh dat hebben die andere negen Bengalen ook al een keer gehad.’
‘En luister is oma Karel, die dierenarts kostte me ook nog een meier hè! Daar hoor ik je niet over!’

 

2 comments On Boemer

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer