Mustafa van de Cliniclowns

Ik zat mijn mislukte macaroni net te verteren toen er aangebeld werd. Ik keek vanuit mijn stoel en zag een licht getinte man staan met een rode clownsneus.
Hij keek mij recht aan door het raam en lachte totaal niet. Ik dacht we worden overvallen door een clown, door The joker uit The Dark Knight, met god hebbe zijn ziel: Heath Ledger.
Ik deed toch gewoon de deur open. De man keek mij even aan. Ik keek gewoon terug en even bleef het stil. Hij zette zijn rode neus af, begon uiterst betrokken en in zeer goed duidelijk Nederlands zijn verhaal te doen over kinderen die ziek zijn en opgevrolijkt moeten worden.

Eng en gestoord

Mijn zoontjes kwamen intussen aangesneld en kregen ook een rode neus van Mustafa. Ik kwam achter zijn naam omdat hij zich had voorgesteld. Zijn verhaal nam een andere wending.
‘U bent wel een knappe man.’
‘Ooh, dank je.’ Meen je dat nou?’
‘Ja, ik vind u een erg charismatische man.’ Ik dacht: Eindelijk iemand die het ziet.
‘U heeft zeker genoeg aandacht van de vrouwen om u heen?’
‘Die vinden mij eng en gestoord. Mijn haar zit nu misschien een beetje schattig aangezien het door de war zit, maar normaal heb ik het haar natuurlijk strak naar achter.’
‘Zoals je ziet, heb ik dat ook,’ zei Mustafa.

Mijn vrouw een klap gegeven

Door deze man kwam ik erachter dat ik me een stuk beter voelde. Door een simpel complimentje en wat aardige woorden was ik familie geworden van een joker kartel met een goed doel, iets wat ik altijd al wilde.
Ik heb daarna mijn vrouw een klap gegeven en haar uitgelegd dat het haar schuld is dat ik zelfs gevoelig ben voor complimenten van een verkoper van de Cliniclowns.
Ze heeft haar nederige excuses aangeboden en ik heb haar gevraagd of ze weet waar Kendrick Lamar het over heeft in zijn nummer B*tch be humble, ze knikte en beloofde mij meer aandacht te geven.

2 comments On Mustafa van de Cliniclowns

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer