MB Horror deel II

Lees het vorige deel  ”MB Horror deel I”

Soundmixshow

Ik zag mijn vriendin niet, alleen een pop van papier-maché met een soundmixshow pak aan en een hoed op. Op zijn hoofd een uitgeknipt plaatje van zijn gezicht, waarschijnlijk uitgeknipt uit één of ander blaadje.
‘Hoi, ik zal je even voorstellen,’ zei ze opgewekt toen ze de kamer binnen kwam.
‘Ramon, dit is Marco.’
‘Marco, dit is Ramon.’
Mijn hart sloeg over en ik zei zachtjes en voorzichtig: ‘Maar schat dat is een pop.’
‘Nee hoor, dit is Marco, een vriend van mij. Hij kan heel goed luisteren en hij begrijpt mij tenminste als ik me alleen en belazerd voel.’
Ik dacht: Ok, dit is een rare grap en deed nog een poging. ‘Maar hij kan niet praten toch?’ ‘Nee vind je het gek, hij is druk aan het zingen nu, dat hoor je toch.’
Ik dacht speel maar een beetje mee en zei: ‘Heb jij die jas voor hem gekocht? Die jas die aan de kapstok hangt.’
‘Nee joh gekkie, Marco kan zijn eigen jas wel betalen hoor, hij heeft geld genoeg, die werkt niet zoals jij voor 8 gulden en 65 cent achter de lopende band.’

Kaartenhuis

Elke dinsdag en donderdag ging ik bij mijn vriendin langs en elke keer zat die pop in de stoel en volgens haar niet aanspreekbaar omdat hij aan het zingen was. De meest walgelijke nummers kwamen voorbij over mensen die hun relatie als een kaartenhuis in zagen storten en dat de aarde niet rond is. Over mensen die niet meer naar huis hoeven in de nacht en dat ze niet kunnen leven in een wereld zonder de ander en vreemde handen van iemand anders of iets dergelijks.

Ideale likkerige schoonzoon

Het nummer over vreemde handen werd regelmatig gedraaid. De cd waar deze op stond ging de hele tijd over vreemdgaan en hartzeer. Toen ik later een keer thuis op de tv een reclame over Lays chips zag, draaide mijn maag om. Ik heb nooit meer die chips gegeten. Hij begon op een bepaald ogenblik ook te zingen over iets met binnen en over de zon en de maan. Het erge is ook dat die twee nare nummers niet eens zijn geschreven door de beste man zelf en toch wist ie zijn ideale likkerige schoonzoon vibe eraan te geven. De tekstschrijver moet wel een heel groot hart hebben. Je kon de tv niet aanzetten of je zag die goed bedoelde juryharses in beeld. Hij ging wel even vertellen of iemand talent had bij the Voice of Holland.

EO achtige image

De mate waarin deze man zijn eigen oordeel ook serieus neemt, is schrikbarend. Ook in interviews begint de man over dat hij vindt dat Pietje of Klaasje een kans moet krijgen in de muziekwereld alsof hij een ware autoriteit is. Ik pleit ervoor dat hij zijn werk wel voortzet maar dan achter de schermen, zonder geluid en zo ons allemaal de horror bespaart van zijn brave EO achtige image met RTL4 saus. Dit alles heeft met name als resultaat dat ik een regel heb als leidinggevende op mijn werk dat deze muziek niet gedraaid mag worden. Ook zijn volledige naam uitspreken kan een paar honderd euro schelen in de eindejaar bonus.

Gangster rapper

Zeker niet te vergeven is dat hij bij een optreden samen met Ali B een soort mee ging doen met de hand gebaren van een gangster rapper. Het leek erop alsof opa effe mee ging gabberen. Ook zo’n uiting van een zogenaamd gearriveerd artiest die met de jeugd meedoet. Ik ben minder ongelukkig dat er ook veel medestanders zijn die hem Kotsato noemen, een zeer bedroevende woordspeling maar wel een dappere poging in de afspiegeling van de waarheid. Toen ik op mijn werk de kans kreeg als hoofd sollicitaties, heb ik deze met beide handen aangegrepen. Ik dacht: Zo er komt hier nooit meer een Marco naar binnen. Ook zoek ik uren voordat ik een sollicitatie afneem op internet of de kandidaat geen verre familie is van de beste man.

Materazzi

Zelfs Marco van Basten kan dit alles niet goed maken, mijn jeugdidool. Zeker nadat hij het niet nodig vond om Hakim Zyech al veel eerder te selecteren voor het Nederlands elftal. We hebben nu een middenveld die de creativiteit heeft van een groep 8 basisschool musical. Het was ook niet voor niks dat Zinedine Zidane, Marco Materazzi een kopstoot gaf.

Geestelijke marteling

Na een paar maanden van geestelijke marteling ging ik op een donderdag bij mijn vriendin langs. Ik belde aan en haar vader deed de deur open. ‘Loop maar door,’ zei hij. Ik liep de trap snel op, ik hoorde hem alweer blaten over allerlei vreselijke dingen. Ik liep haar kamer in en ze zei zoals altijd erg opgewekt:
‘Hoi Schat, hoe is het?’
Half snikkend zei ik: ‘Ik kan het niet meer, jij wint.’
Ik liep naar de pop toe en schopte met mijn gouden linkerbeen het hoofd van de pop af. ‘Nou ja zeg!’ begon ze: ‘We zouden gaan trouwen, dat gaat dus mooi niet door hè, door jou. Bel jij zijn moeder maar want ze heeft mijn trouwjurk al helemaal af. Je begrijpt dat je dat niet kan maken!’

Blij 

Ik zei niks meer en verliet haar kamer en woning. Ik wist toen dat ik altijd een psychische beschadiging over zou houden maar was blij dat het over was. Nog steeds elk jaar als ik jarig ben krijg ik een sms en tegenwoordig een what´s app met een foto van de onthoofde pop. Elke keer weer vanuit een andere hoek genomen.

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer