MB Horror deel I

Negentien jaar geleden had ik een mooi schattig vriendinnetje met kaarsrechte tanden. Ik moet er wel bij vertellen dat ze drie keer borderline had maar dat terzijde. Op een vrijdagavond waarop ik bij haar wilde blijven maar toen toch de stad in ben gestuurd, begint dit horrorverhaal. Ik dronk mezelf kapot in een bar-dancing met mijn toenmalige BFF (populaire term voor best friend forever, in dit geval een vrouwelijke vriend)
Toen ik bijna van de kruk viel, zei ze: ‘Ik loop even naar de buren, naar de Malle.’ (voor bekenden in Leiden, de Malle Babbe.) Ik tuurde wazig voor me uit en daar stond ineens de beste vriendin van mijn borderlinertje.

Ik was verrast, wat een toeval dacht ik toen nog. Ze zei: ‘Kom we gaan, jij slaapt bij mij.’
Ik dacht: Is een geintje, ze is nog lesbischer dan mijn tante met kort wit haar en groene handtas. Toen ik niet meer op mijn benen kon staan, ben ik achterop haar fiets geholpen en eindigde ik in haar éénpersoons bed. Na de slechtste nacht van mijn leven en een kapot bed, voelde ik mij schuldig door wat ik gedaan had en besloot het op te biechten. Mijn vriendin was er kapot van maar ze knapte verdacht snel weer op.

Stijf

De dag na mijn biecht belde ik aan bij haar woning om zeven uur in de avond. Haar kalende lange vader deed de deur open en keek naar mij alsof ik op rouwbezoek kwam.
‘Loop maar door, ze is boven.’ Ik liep langzaam de gang in en mijn oog viel op een metro-seksuele jas die aan de kapstok hing. Ik stapte op de eerste trede van de trap en hoorde een mannenstem van een gemiddelde Nederlander die ik herkende. Ik stond stijf van de schrik en liep langzaam verder de trap op. Bij de laatste traptrede wist ik zeker wie de stem was. Ik trapte de deur open.

Lees het volgende deel  ”MB Horror deel II”

 

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer