Topless in de Mercedes

Mijn oren beginnen steeds meer dicht te zitten. Ik zeg ongeveer 20 keer per dag: ‘Wat??’
Ik heb ook gemerkt dat de meeste mensen gewoon heel erg onduidelijk praten. Zeker mijn huisgenote! Zij presteert het om iets tegen mij te zeggen als ze onder de afzuigkap staat te roken met haar hoofd richting de afzuigkap. Ik weet bijna zeker dat dit gewoon oudhollandse pesterij is. Dan roep ik weer verward: ‘Wat??’ En zij verbetert het dan heel deftig met: ‘Wat zegt u?’ Ze kan er geen genoeg van krijgen. Na het laatste wat-afzuigkap-incident kreeg ze de slappe lach toen ik vertelde dat ik had besloten een afspraak te maken bij de dokter om mijn oren uit te laten spuiten.

Pillen

‘Huisartsenpraktijk Klerenwijk, met de assistente.’
‘Ja, u spreekt met Buitenbos. Ik wil mijn oren laten uitspuiten en ik wil ook een afspraak bij de huisarts zelf want ik wil pillen hebben om te stoppen met roken.’
‘Ok dat kan allemaal, gaat het om uw linker of om uw rechteroor?’
‘Wat?’ riep ik en volgens mij herhaalde ze de vraag nogmaals.
‘Nou ik denk in ieder geval mijn rechteroor.’
‘U kunt vanmiddag nog komen om 15.00u en om 15.30u.’
‘Oh mooi, tot zo.’

Erotisch toneelstuk

Precies om 15.00u kwam de huisarts mij ophalen.
Ze keek op haar computerscherm en zei hard:
‘Ik zie dat u uw oren wilt laten uitspuiten en dat u wilt stoppen met roken.’
Ik riep terug: ‘Willen is een groot woord maar het schijnt helemaal niet goed te zijn voor je gestel. Daarbij komt dat ik over drie maanden in een licht erotisch toneelstuk speel en ik moet daar dus wel een beetje voor de dag kunnen komen.’
Ze keek me verbaasd aan en zei: ‘Dus uw motivatie is om uw werk beter te kunnen verrichten.’
‘Ja dat klopt, ik wil toch een stapje hoger in deze maatschappij.’
Ze had een rood gezicht en zei: ‘U kunt de pillen straks ophalen bij de apotheek maar lees wel goed de bijsluiter.’
Na dit heen en weer geroep ging ik in de wachtkamer zitten en werd daarna opgehaald door de assistente.

Misselijkmakend stemgeluid

‘Zo meneer Buitenbos, kunt u mij goed horen? Laat ik uw oren eerst even bekijken.’
Ik schrok van haar stem, ze had een misselijkmakend stemgeluid. Een soort Alvin van de Chipmunks die op de markt vis stond te verkopen. Ze scheen met iets in mijn oren en zei: ‘Het ziet er keurig uit hoor. Ik zie een klein beetje oorboter maar verder is de weg mooi vrij.’
‘Dus u gaat mijn oren niet uitspuiten?!’
‘Nee meneer, dat probeerde ik u net uit te leggen!’
‘Ja en nu?’
‘U kunt een afspraak maken met de huisarts om te kijken of uw klachten ergens anders vandaan komen.’
‘Dus moet ik weer een nieuwe afspraak maken, had de huisarts dat net niet kunnen bekijken?’
‘Nee meneer, zo werkt dat niet.’
‘Nee, zo werkt het zeker niet nee, Alvin!’
‘Noemde u mij nou Alvin?’ Ik heet Carla.’
‘Oh dan heb ik uw naamkaartje verkeerd gelezen.’
‘Ik heb helemaal geen naamkaartje op.’

Blonde gepimpte kop en staart

Teleurgesteld liep ik naar de apotheek en trok een nummertje.
‘Nummer 46?’
‘Ja!’
Ik liep naar de balie en zag een bekend gezicht. Het was Jolien, mijn vroegere buurmeisje die het record altijd al wilde verbreken van de persoon die het langste in een apotheek zou werken. Ze reed met haar blonde gepimpte kop en staart in een gloednieuwe Mercedes die ze had bekostigd met de verkoop van verlopen medicijnen. Het schijnt dat daar een hele grote markt voor is in het buitenland.
‘Hey Jolien’.
‘Hey lieverd, wat kijk je moeilijk,’ zei ze.
Ik legde het hele verhaal uit.
‘Ok nou dan doen we toch even een testje,’ zei ze. Ze zette de radio iets harder en vroeg: ‘Kun je dit goed horen?’
‘Nee niet echt.’

Regelrecht uit de hel

Ze haalde mijn pillen en begon tot in detail uit te leggen hoe de pillen werkten. Ik plopte mijn oren en luisterde aandachtig naar haar. Door haar stem heen hoorde ik een stem die regelrecht uit de hel kwam.
Ze zag dat ik afgeleid was en vroeg: ‘Kun je het goed horen?’
‘Ik moet weg’ zei ik.
Ze deed de pillen in het doosje en zei zalvend: ‘Wacht nou even, ik ben zo klaar met werken en dan kunnen we even een stukje rijden. Ik heb nog steeds een krat bier op de achterbank!’
Ik voelde dat twee krachten mij uit elkaar trokken.
Jolien was stil en luisterde aandachtig mee.

Satan

De stem uit de hel op de radio zong: ‘Hoe vertel je iemand dat de vogels niet meer vliegen en de zon niet langer schijnt.’
Ze rende naar achteren en zette de radio helemaal uit.
Ze sprong over de balie en pakte me stevig vast. ‘Schat, hoe kan ik het goedmaken? Echt, ik had het te laat door dat Satan op de radio was. Zal ik straks topless in de Mercedes rijden?’
‘Nou vooruit dan maar,’ zei ik nog steeds warrig en angstig.

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer